GIGN, Groupe d'Intervention de la Gendarmerie Nationale, żandarmeria francuska. Jest uważana za jedną z najlepszych jednostek do zwalczania terroryzmu na świecie. Powstała 3 XI 1973 we Francji. Jej twórcą i pierwszym dowódcą był porucznik Christian Proteau. Początkowo jednostka podzielona była na dwa oddziały: GIGN 1 stacjonująca w miejscowości Maisons Alfort pod Paryżem oraz GIGN 4 która swa bazę miała w miejscowości Mont-de Marsan we Francji południowej. 1976 oba oddziały zostały połączone w jedną jednostkę. Obecnie jej siedziba znajduje się w miejscowości Satory w regionie paryskim. GIGN podlega ministrowi obrony.Kandydatem do służby w GIGN może zostać ochotnik, który ma za sobą minimum pięcioletni okres służby w żandarmerii. Stałym elementem ich ćwiczeń jest strzelanie z rewolweru do tarczy naklejonej na kamizelkę kuloodporną jednego z żandarmów. Jednostka ta ćwiczy z takimi grupami antyterrorystycznymi jak GSG-9, SAS, GEO, HRT FBI, Delta Force, GIS. Wyposażenie to przede wszystkim pistolety maszynowe MP-5 w rożnych wersjach, pistolety SIG SAUER, HK P7, Beretta, rewolwery Manurhin 73 karabiny wyborowe FR-F2. Jednostka nigdy nie składała się z więcej niż 90 komandosów. Dzieli się na 4 piętnastoosobowe grupy, oddział dowodzenia i wsparcia oraz komórkę ds. rozmów i negocjacji. Jednostka zadebiutowała w Djibuti w lutym 1976 roku odbijając z rąk porywaczy autobus z 30 uczniami. GIGN brała udział w akcjach w Nowej Kaledonii, Libanie, Sudanie, Islandii na wyspach Comoros. XII 1994 roku na lotnisku Marignane pod Marsylią uwolnili pasażerów i załogę samolotu Air France uprowadzonego z Algieru przez terrorystów z GIA (Islamskich Grup Zbrojnych). O renomie formacji świadczy fakt, że ekstremiści którzy opanowali w Salwadorze ambasadę francuską i wzięli do niewoli jej pracowników, poddali się bez walki na wieść, iż na miejsce przybyli komandosi GIGN.

GSG - 9 specjalna jednostka antyterrorystyczna powstała 26 września 1972 roku po nieudanej próbie odbicia przez bawarskich policjantów, sportowców izraelskich porwanych podczas igrzysk olimpijskich w Monachium. Ówczesny minister spraw wewnętrznych Hans - Dietrich Genscher otrzymał zgodę na powołanie grupy specjalnej do zwalczania terroryzmu w ramach Federalnej Policji Granicznej (Bundesgrenzschutz). Oddział miał mięć status jednostki paramilitarnej, z pełnią władzy w kraju i z całkowitą odpowiedzialnością za bezpieczeństwo niemieckich dyplomatów za granicą. Wcielenie tego w życie powierzono ekspertowi do zwalczana terroryzmu Ulrichowi Wegenerowi.Udało mu się stworzyć tą jednostkę w ciągu niecałego roku. GSG - 9 liczy około 300 członków - podzielonych na trzy sekcje operacyjne lub "jednostki bojowe": GSG-9/1, GSG-9/2, GSG-9/3. Pierwsza z nich to typowa jednostka antyterrorystyczna licząca około 100 ludzi dzieląca się na pięcio- i dziesięcioosobowe drużyny - tzw. Sonder-Einsatzgrupp. Są to najmniejsze grupy operacyjne w ramach GSG-9. W ich skład wchodzą strzelcy i snajperzy. Druga jednostka zajmuje się akcjami na wodzie i zwalczania terroryzmu morskiego. Jest szkolona przez instruktorów elitarnej jednostki niemieckiej marynarki wojennej Kampschwimmers. Trzecia jednostka jest grupą desantową. GSG-9 posługuje się głównie niemiecką bronią firmy Heckler i Koch. Służby pomocnicze to piloci helikopterów uznawani za najlepszych w Niemczech. GSG - 9 posługuje się kilkoma specjalnymi wersjami Mercedesa 280 GE oraz minibusami Volkswagena. Koszary jednostki mieszczą się w St. Augustin pod Bonn.

Special Air Service, SAS, 22. Pułk Specjalnej Służby Powietrznej. Elitarna brytyjska jednostka uderzeniowa, której motto brzmi "Kto ma odwagę, zwycięża" (Who Dares Wins), powstała w 1941 z inicjatywy oficera armii brytyjskiej porucznika Davida Stirlinga. Wpadł on na pomysł stworzenia specjalnej grupy uderzeniowej. Pomysł Sterlinga polegał na zastosowaniu małych 5-cio osobowych grup zamiast 200-tu osobowych oddziałów, do zwalczania celów. Stirling chciał by członkowie tych grup byli ludźmi wyjątkowymi. Ich selekcja, trening i wyposażenie powinno być wszechstronne, by mogli osiągnąć cel przy użyciu wszystkich dostępnych środków. Po tych sugestiach Sterlinga dostrzeżono potrzebę takich działań i w 1943 awansowano go do stopnia kapitana oraz polecono stworzenie takiej jednostki, tak powstał pierwszy r egiment SAS. Jednostka, będąca częścią Zgrupowania Sił Specjalnych Wielkiej Brytanii, ma swoją bazę w Hereford. W 1943 oddział SAS poniósł straty wkraczając na terytorium zajęte przez państwa Osi. Sterling dostał się do niewoli i przebywał w niej do końca wojny. Szwadron nr 1 przemianowano na Specjalny Oddział Uderzeniowy. Brat Sterlinga przejął dowództwo nad szwadronem nr 2. Stworzono specjalną grupę wodną. W czasie walk w Omanie w 1972 w bitwie o Mirbat dziewięciu żołnierzy SAS pojmało 250 omańskich rebeliantów. 1979 szkolili afgańskich mudżahedinów i walczyli u ich boku przeciwko Rosjanom. Jedną z najbardziej śmiałych i niebezpiecznych misji SAS był szturm na ambasadę Iranu w Londynie w 1980. Oddział, biorący udział w tej operacji, która odbywała się na oczach kamer telewizyjnych, uwolnił pozostałych zakładników i zabił pięciu z sześciu terrorystów. W czasie wojny w Iraku w 1991 roku, SAS przekroczyło linię frontu wroga w poszukiwaniu irackich SCUD -ów.

Navy SEALs, U.S. Navy's SEA, AIR, LAND, Komando Foki, elitarna jednostka specjalna przeznaczona do działań niekonwencjonalnych, działająca na morzu, w powietrzu i na lądzie. Liczy 2,5 tysiąca żołnierzy i jest najmniejszą jednostką operacyjną Stanów Zjednoczonych, podlega Marine Corps. Jest podzielona na 6 drużyn. Drużyny 1, 3 i 5 stacjonują w Colorado w Kalifornii. Na wschodnim wybrzeżu w Little Creek w Wirgini stacjonują 2, 4 i 8, a przez jakiś czas także supertajna drużyna 6. Do zadań Fok należy wspieranie konwencjonalnych sił poprzez śledzenie poczynań nieprzyjaciela i odwracanie jego uwagi, bądź bezpośrednie atakowanie celów. Navy SEALs współpracują z jednostkami straży przybrzeżnej w walce z handlem i przemytem narkotykowym, utworzyły razem z innymi krajami specjalną grupę (marynarka mętnych wód) do patrolowania wód Amazonki. Huragan to pierwszy okręt stworzony z myślą o akcjach antynarkotykowych. Wyposażony jest w 2 działka kaliber 25 mm, pociski przeciwlotnicze Stinger. Zasięg okrętu przekracza 3 tysiące km, a prędkość 30 węzłów. Podstawowym jego zadaniem jest patrolowanie obszarów morskich. Do przenikania na wody nieprzyjaciela Foki wykorzystują kuter desantowy MARK 5. Ma on 25 metrów długości, prędkość maksymalna - 50 węzłów (90 km/h). Skonstruowano go tak by był trudno wykrywalny dla radarów. Jest szybki, zwrotny i ma duży zasięg. Konstrukcja kutra umożliwia wodowanie i przyjmowanie pontonu z marszu (specjalna rampa). Kuter uzbrojony jest w 4 karabiny 12 mm. Posiada silniki strumieniowe, załogę stanowi 6 osób. Kuter może zabrać pluton żołnierzy. Komandosi wykorzystują również 3-metrowe pontony - ważące 120 kg i rozwijające prędkość 20 węzłów (37 km/h). Zasięg tych pontonów napędzanych 55 konnym silnikiem wynosi 100 km. W czasie zimnej wojny jednostka przeprowadziła wiele akcji podwodnych, głównie w radzieckich portach. W 1984 Foki minowały wejścia do nikaraguańskich portów. Foki wsławiły się również operacjami w Wietnamie, Grenadzie, Panamie, Pustynną Burzą, w Somalii, na Haiti i w Bośni.

Specnaz jest jedną z form sowieckiej wojskowej rozwiedki, która plasuje się midzy zwiadem a wywiadem. Jest to nazwa nadawana oddziałom szturmowym razwiedki w których wystepują połączone elementy szpiegostwa, terroryzmu i działań partyzanckich na wielką skalę. W sensie osobowym obejmuje bardzo zróżnicowany wachlarz ludzi: tajnych agentów - rekrutowanych przez sowiecki wywiad wojskowy spośród cudzoziemców - do przeprowadzania operacji szpiegowskich i terrorystycznych; jednostki zawodowe składające sie z najlepszych sportsmenów kraju; jednostki utworzone ze zwykłych, ale dokładnie wyselekcjonowanych i dobrze wyćwiczonych żołnierzy. Symbolem Specnazu jest wilk. Termin Specnaz jest zbitka slów "specjalnoje naznacznije", co znaczy "specjalne przeznaczenie". Specnaz rózni się od innych form rozwiedki tym, że nie tylko szuka i znajduje ważne obiekty wroga, ale w większości wypadków atakuje je i niszczy. Specnaz jako cześć GRU (sowiecki wywiad wojskowy) jest przeznaczony przede wszystkim do akcji w czasie wojny i w ostatnich dniach i godzinach przed jej wybuchem. Spośród trzech podstawowych elementów Specnazu najważniejszą stanowią jednostki bojowe, składające się z żołnierzy ponadprzeciętnych, wyjątkowo silnych, wytrzymałych i szczególnie lojalnych. Specnaz w Rosji to obecnie wiele jednostek, z których najbardziej znany jest Specjalny Oddział Szybkiego Reagowania.